Özyeğin Üniversitesi’nin lise öğrencilerinin mühendislik yeteneklerini geliştirmek amacıyla bu yıl ilk kez düzenlediği RoboKamp 2011 robot yapım kampı, 9 Temmuz 2011 Cumartesi günü, Özyeğin Üniversitesi, Altunizade Kampüsü’nde düzenlenen robot yarışı ve ödül töreniyle sona erdi.

Ford Otosan/ABB robotlarının gösterisiyle renklenen ve iki hafta boyunca robot yapımı konusunda eğitim gören 24 lise öğrencisinin katıldığı, “hız” ve “tasarım” başlıklı iki kategoride düzenlenen yarışmada Türkiye’nin yeni yetenekleri ortaya çıktı.

Ümraniye Anadolu Lisesi’nden Osman Şekerlen ve Çağrıbey Anadolu Lisesi’nden Erdi Gültekin’in tasarladığı “PICsel” adlı robot 54 saniye 94 salise ile hız kategorisinde birinci oldu ve iki haftada bile büyük işler başarılabileceğini kanıtladı.

Yarışmada İTÜ Anadolu Teknik Lisesi’nden Burcu Denkten ile Çağrı Bey Anadolu Lisesi’nden Gülperi Gümüş’ün tasarladığı “Paytak” isimli robot hız kategorisinde 55 saniye 37 salise ile ikinci gelirken, İstanbul Erkek Lisesi’nden Mustafa Berk Işık ile İTÜ Anadolu Teknik Lisesi’nden Berk İlhan’ın geliştirdiği “Berk Oto” yarışmayı 55 saniye 43 salise ile tamamlayarak üçüncü oldu.

Tasarım kategorisinde ise İzmir Özel Işıkkent Lisesi’nden Mert Alpkoçak ile Nakipoğlu Cumhuriyet Anadolu Lisesi’nden Uğurcan Bastık geliştirdikleri “TDD” isimli robot ile birinci oldu. Finalde birinciliği kazanan PICsel robotunun mucitlerine IPod armağan edildi. 24 öğrencinin katıldığı programda genel performansa göre ilk üçe giren öğrenciler Özyeğin Üniversitesi Elektrik – Elektronik Mühendisliği Programı’nda %100 burslu öğrenim görme hakkı kazandılar.

Robot mühendisliğinin temellerine lise çağında adım atıyorlar

Robotların yaşamımıza her gün daha fazla girmesinden yola çıkan Özyeğin Üniversitesi, RoboKamp ile liseli gençleri robot mühendisliğinin temelleri ile tanıştırmayı ve öğrencilerin bu konuya duydukları heyecanı güçlendirmeyi hedefliyor. İlki bu yıl gerçekleştirilen RoboKamp’ın iki haftalık kamp süresi boyunca öğrenciler elektronik, mekanik ve programlama konusunda temel bilgi sahibi olarak mühendislik yeteneklerini geliştiriyorlar.

Görevini yerine getiren robotlar

ÖzÜ Mühendislik Fakültesi öğretim üyelerinin verdiği eğitimlerin ana konseptini ise bu yıl “çizgi izleyen minyatür robot” yapımı oluşturdu. Öğrenciler, kendilerine verilen eğitim ve parçalar aracılığıyla siyah zemin üzerine çizilmiş beyaz bir çizgi üzerinde giden robotlar tasarladılar.

Kamp süresince tasarlanan robotlar önce antreman pistinde yarıştırıldı. Bu sayede robotlarını test edip mükemmel hale getiren öğrenciler, 9 Temmuz Cumartesi günü gerçekleştirilen final yarışında maharetlerini davetliler, ÖzÜ akademisyenleri ve medya mensupları önünde sergilediler.

Radikal`in haberine göre, Türkiye’de dönem dönem tartışılan tamamen yerli bir marka için devletin de yatırımcının da elini cebine atması gerekiyor. Çünkü konunun uzmanlarına yaptırdığımız hesaplamalara göre bir otomotiv fabrikası kurup, marka yaratmak yaklaşık 4 milyar dolarlık bir yatırım demek. Bununla da bitmiyor. 100 yıla yakın bir geçmişe ve tecrübeye sahip uluslararası devlerin çarpıştığı bir sektörde var olabilmek için de her yıl minimum 1 milyar dolarlık bir pazarlama ve tanıtım yatırımını da gözden çıkarmak gerekiyor. Buna 6 yılda bir değişecek kasa yatırımları dahil bile değil.

Yani Başbakan’ın deyimi ile ‘Koç gibi bir otomobil’ üretmenin bedeli biraz külfetli. Türk otomotiv sektörünün temsilcilerine göre yerli otomobil uzak bir hayal değil… Ama tek bir şartla: Devletin hatırı sayılır bir teşvik devreye sokması lazım.

Çin Yaptı Oldu

Yakın geleceğe bakıldığında Türkiye’nin önünde iki önemli örnek var: Çin ve İran. Türkiye gibi dünya markalarının üretim kalesi olan Çin, 1997’de kendi markasını yarattı. Önce ‘taklitçilik’le suçlandı ama bugün Avrupa’da bile satış yapıyor.

İran ise 1979’da ithalatın yasaklanmasıyla markasını yaratmaya mecbur kaldı. Samand markası yılda 800 bin adet otomobil üretiyor. Marka son 5 yılda dünya çapında bir açılım yaptı. Türkiye pazarına girdi.

Otomotiv sektörünün temsilcileri yerli otomobilin hayal olmaktan çıkması için yapılması gerekenleri şöyle sıralıyor:

Hyundai Assan Yönetim Kurulu Başkanı Ali Kibar: Öncelikle iç pazardaki yüksek oranlı vergi sisteminin düzeltilmesi gerekiyor. Ticari ve binek otomobil satışlarındaki ÖTV farkı giderilmeli.

Karsan Murahhas Azası Jan Nahum: Türkiye’de birkaç firma ‘Türk markası’ yarattı. Ancak önemli olan ‘pazarlama’ stratejileri. Modelde doğru konsept ortaya konması durumunda başarıya ulaşılabilir.

Renault Mais Genel Müdürü İbrahim Aybar: Yeni bir marka oluşturmak yerine Türk yatırımcıların dünyada mevcut olan bir markayı satın almaları daha mantıklı olur. Yeni bir markayı yaratmanın bedeli 2 milyar euroyu geçiyor.

Taşıt Araçları Yan Sanayicileri Derneği Başkanı Celal Kaya: Otomotiv yan sanayi yüzde 100 yerli bir aracı üretecek bilgi ve teknolojiye sahip. Vergi ve Ar-Ge gibi konularda teşvik gerekli.

OSD Genel Sekreteri Prof.Dr. Ercan Tezer: Bir yerli otomobil üretimi teknik olarak mümkün görünse de Türkiye’nin başka alanlarda büyümesi gerekiyor. Halihazırda başarılı bir büyüme yakaladığımız ticari araç alanında çok daha kuvvetli olabiliriz.

ODD eski Başkan Yardımcısı Sami Nacaroğlu: 30 yıldır sektördeyim. Yerli bir otomobilin 4 milyar dolardan aşağı olması mümkün değil. Ayrıca tamamen yerli bir marka üretmek en az 4 yıllık bir süreç gerektiriyor.

Hükümetten ‘Vergi’ İtirafı

Sanayi ve Ticaret Bakanı Nihat Ergün, otomobil üretimi için genç nüfus ve artan gelirin en büyük teşvik olduğu görüşünde. Ancak bakanlığın 2011-2014 yıllarında uygulanacak ’Sanayi Strateji Belgesi’nde ise Türk otomotiv sektörünün zayıf noktaları açıkça belirtilmiş. Ar-Ge ve tasarım alanında ‘pasif’ kalındığına vurgu yapılan belgede yan sanayi firmalarının finansmana erişimde ciddi sıkıntı yaşadığına değinilirken sektörün sıkıntıları ise şöyle sıralanıyor:

Hem taşıt araçları hem de akaryakıt üzerinden alınan yüksek vergiler iç pazarın gelişmesini engelliyor.

Otomotiv sektörünün küreselleşmesi ara malı ve hammade ithalatını arttırıyor.

İkinci el araç ithalatı, Ortak Gümrük Tarifesi uygulamasında yaşanan sıkıntılar, sektörün rekabetçiliği önünde risk.

Bölgede üretim üssü olarak gelişen ülkelere kıyasla yüksek enerji ve işçilik maliyeti sektörün rekabet edilebilirliğini sınırlandırıyor.